پیچ های انبساط
پیچ های انبساط معمولاً از قسمت های زیر تشکیل شده اند:
بدنه پیچ: قسمتی رزوه دار که برای پیچاندن لوله انبساط و ایجاد نیروی انبساط گوه ای شکل استفاده می شود.
لوله منبسط شده: یک بخش لولهای شکل با یک یا چند برش که به صورت شعاعی منبسط میشود تا در هنگام پیچیدن پیچ در سوراخ ثابت بماند.
واشر و مهره: برای اتصال پیچ و مهره به اجسامی که نیاز به تعمیر دارند و برای اعمال پیش بارگذاری استفاده می شود.
هنگام نصب پیچ های انبساط، ابتدا لازم است سوراخی در بدنه فیکس کننده ایجاد شود که با قطر بیرونی لوله انبساط مطابقت داشته باشد. سپس لوله انبساط در سوراخ قرار می گیرد و پیچ به داخل پیچ می شود. همانطور که پیچ به داخل پیچ می شود، قسمت ورودی لوله به صورت شعاعی منبسط می شود تا زمانی که یک تماس اصطکاکی محکم بین لوله و دیواره سوراخ ایجاد شود. در این مرحله، با سفت کردن مهره ها و واشرها، پیش بار کافی برای نگه داشتن جسم در جای خود ایجاد می شود.
نیروی تثبیت قوی: اصطکاک ایجاد شده بین پیچ انبساط و بستر بسیار زیاد است که می تواند یک اثر ثابت پایدار ایجاد کند.
نصب آسان: به ابزار نصب خاصی نیاز نیست، فقط به یک پیچ گوشتی یا آچار معمولی نیاز است.
سازگار: مناسب برای انواع مصالح سخت مانند بتن، دیوارهای آجری، سنگ و غیره.
قابل استفاده مجدد: طراحی پیچ انبساط جزئی امکان نصب مجدد پس از جداسازی را فراهم می کند و کارایی استفاده را بهبود می بخشد.
زمینه های کاربرد
پیچ های انبساط کاربردهای گسترده ای در زمینه های مختلف دارند، از جمله:
مهندسی ساخت و ساز: برای تعمیر براکت ها، لوله ها، سینی کابل و غیره استفاده می شود.
ساخت ماشین آلات: برای تعمیر تجهیزات مکانیکی، براکت ها و پایه ها و غیره استفاده می شود.
نیرو و انرژی: برای ایمن سازی تجهیزاتی مانند تیرهای برق، دکل های انتقال و توربین های بادی استفاده می شود.
حمل و نقل: برای تعمیر پل ها، تونل ها و تاسیسات بزرگراه و غیره استفاده می شود.
